Hoe haat een dorp binnenkomt
Eerst waren het alleen filmpjes op TikTok en Instagram waar Arjan graag naar keek. Korte woedende video’s waarin jongens van nauwelijks zestien riepen dat Nederland kapotging. Dat kinderen werden beïnvloed. Dat niemand nog iets durfde te zeggen.
Arjan, zelf net zestien, keek er eerst met lichte spot naar, maar bleef toch hangen. Het algoritme merkte dat onmiddellijk. Binnen een paar dagen kreeg hij steeds meer van dat soort filmpjes voorgeschoteld. Jongens met korte kapsels, zwarte jassen en harde meningen. Meiden die beweerden dat hun kleine dorp werd “overspoeld” door vreemde ideeën. Alles gebracht met muziek, snelle montage en een air van stoerheid.
Via Telegram kwam hij terecht in groepschats waarin vooral veel gelachen werd. Om “woke idioten”. Om politici. Om queers. Het voelde in eerste instantie meer als een vriendengroep dan als politiek.
Tot Niels hem uitnodigde voor een bijeenkomst.
In een afgehuurde ruimte boven een snackbar ontmoette Arjan een man of twaalf: jongens in bomberjacks, een paar opvallend zelfverzekerde meiden en overal dezelfde harde bravoure. Zelf viel hij met zijn brave kleding direct uit de toon. Maar dat was volgens Niels geen probleem.
“Dat fixen we wel,” zei hij lachend. “Je krijgt vanzelf een fatsoenlijk jack.”
Een week later zou Arjan meegaan naar een demonstratie in het plaatsje L.
Volgens berichten op sociale media werd het dorp daar al jaren geteisterd door een kleine groep queers die openlijk met regenboogvlaggen zwaaiden, hand in hand liepen en hun levensstijl zichtbaar maakten in het bijzijn van kinderen. In filmpjes werd gewaarschuwd dat jongeren hierdoor “verward” zouden raken. Dat niemand nog durfde in te grijpen. Dat de politiek gewone burgers in de steek liet.
Voor veel bewoners van L. voelde Martin en zijn Partij voor Orde en Zekerheid inmiddels als de enige hoop. De partij was nog klein, maar groeide snel.
De demonstratie was bedoeld om politici eindelijk te laten luisteren.
Maar ze moest wel vreedzaam blijven.
Er waren spandoeken gemaakt met teksten als:
“Geef onze kinderen een veilige toekomst”
en:
“Zeg nee tegen queer propaganda”.
En voor hun eigen veiligheid namen sommige jongens stokken, kettingen en zwaar vuurwerk mee.
Toen Arjan die avond de bus naar L. instapte, dacht hij nog steeds dat het vooral gezellig zou worden. Gewoon een avond op stap met zijn nieuwe vrienden.
Een fragment uit de wereld achter Machteloos.