Tulip town: meer dan vermaak

Ik bewonderde Steef de Jong al toen hij met zijn eenmansoperettes en kartonnen decors op de Parade stond. Onlangs zag ik zijn jongste productie Tulip Town in een uitverkochte grote zaal van de Stadsschouwburg Utrecht. Het was anderhalf uur genieten van wat Steef in zijn introductie een punkoperette noemde.

Steef heeft gekozen voor een eigentijdse bewerking van de operette L’île de Tulipatan van Jacques Offenbach. Deze gaat over rolverwisselingen tussen mannen en vrouwen, jongens en meisjes. Steef koppelt dat gegeven aan het huidige discours over genderfluïditeit en de wens om vooral jezelf te kunnen zijn: man, vrouw of alles daartussenin.

Het mallotige verhaal speelt zich af op een ver eiland en gaat over graaf Cacatois XXII (Steef de Jong) en zijn maarschalk Romboidal (Daniel Cornelissen), die getrouwd is met Théodorine (Ilse Warringa). De graaf heeft een zoon, Alexis (Thor Braun), en de maarschalk en zijn vrouw hebben een dochter, Hermosa (Rop Verheijen).

Wanneer beide kinderen rond de achttien zijn, worden ze verliefd op elkaar. Dan wordt een lang bewaard geheim onthuld: Alexis is eigenlijk een meisje en Hermosa een jongen. Hun ouders hadden zo hun redenen om dat te verzwijgen. Het resultaat is paniek in Tulip Town. Maar aan het einde komt alles goed en trouwen de twee met elkaar.

Ik heb erg genoten van deze voorstelling vol humor, bijzonder creatieve kartonnen uitklapdecors en een goede afwisseling van solo's, duetten en stevige ensemblenummers. De muzikale begeleiding was in handen van de band van Marijn van Prooijen, die Offenbachs muziek behoorlijk onder handen heeft genomen.

De regie was van Steef de Jong, die ondanks alle grappen en grollen de boodschap van de operette duidelijk naar voren heeft weten te brengen: iedereen moet de vrijheid hebben om volledig zichzelf te zijn.

Waar veel producties met een uitgesproken queer boodschap er niet in slagen die op een overtuigende manier over te brengen, weet Steef de Jong met zijn enthousiaste groep spelers dat op een originele en vooral onderhoudende manier wel te doen. De boodschap wordt niet opgedrongen, maar is een vanzelfsprekend onderdeel van het verhaal.

Aan de reacties van het publiek te horen, is die boodschap aangekomen. Na afloop kon iedereen enthousiast en met een vrolijk gevoel napraten onder het genot van een drankje.

Ik kan alleen maar toevoegen dat Tulip Town een absolute aanrader is. Mijn waardering: viereneenhalve ster (van de vijf).

Foto: promotiebeeld Tulip Town – Steef de Jong

Volgende
Volgende

Downtown: een verleden dat dichtbij blijft