&Juliet: veel spektakel, weinig inhoud

In Dansen op de Rand heb ik, net als Shakespeare, het verhaal van Romeo en Julia gebruikt om de psychologische en emotionele gevolgen van een onvermijdelijke, maar gevaarlijke liefde tussen twee mensen te onderzoeken. David West Read gebruikt datzelfde verhaal in zijn musical &Juliet vooral als een krachtige marketingmagneet waaraan hij een verzameling bekende pophits kan ophangen. Succes verzekerd, en dat bleek zondagavond wel in een uitverkocht Beatrix Theater in Utrecht.

In de musical (productie: Stage Entertainment Nederland; regie: Luke Sheppard; muzikale leiding: Marco Braam) is geen sprake van een dubbele zelfmoord, maar blijft Juliet (Teddy Vermeer) leven. Dat is het gevolg van een interventie van Shakespeares vrouw Anne Hathaway (Linda Verstraten), die in discussie met haar man William Shakespeare (Levi van Kempen) een alternatief slot verzint.

Romeo (Tristan van der Lingen) wordt neergezet als een overspelige vrouwenversierder. Juliet vlucht naar Parijs met haar voedster Angélique (Gitty Pregers) en haar vriend May (Sanne Schlette). Daar ontmoet ze François (Dave Rijnders), met wie ze moet trouwen: hij om te voorkomen dat zijn vader Lance (Eddy Zoëy) hem het leger instuurt, en zij omdat ze anders het klooster in moet.

Uiteraard ontstaan er talloze problemen, mede doordat Shakespeare en zijn vrouw voortdurend het verhaal herschrijven. François wordt verliefd op May en Romeo komt ook weer opdagen.

De plot fungeert als raamvertelling waarin hedendaagse maatschappelijke thema's rond zelfbeschikking, identiteit en inclusiviteit centraal zouden moeten staan. Maar bovenal dient het verhaal om een reeks bekende hits van onder anderen de Backstreet Boys, Britney Spears, Katy Perry en P!nk ten gehore te brengen. One More Try is het enige nummer dat speciaal voor de musical is geschreven. De bekende hits zijn natuurlijk nooit geschreven om in een musical te dienen. Dat merk je aan de soms nogal gekunstelde manier waarop de teksten in het verhaal worden ingepast. Ongetwijfeld hadden de oorspronkelijke songwriters andere woorden gekozen als ze voor deze musical hadden geschreven.

Er werd in het Engels gezongen — waarschijnlijk viel daardoor het knullige gebruik van sommige songteksten minder op — maar de zang was, met uitzondering van Teddy Vermeer, nogal matig. Dat deed afbreuk aan de bekende hits. Daar konden de confettiregen en het vuurwerk geen verbetering in brengen.

Het dansensemble was daarentegen geweldig. De dansers zorgden met hun energie en uitstekende choreografie voor de hoogtepunten van de avond.