Erik en Bram: wat niet mag zijn (16)

Als Bram wakker wordt, duurt het een paar seconden voordat hij beseft waar hij is. Naast hem ligt Erik nog te slapen. Zijn blonde haar zit in de war en een arm ligt losjes over Brams buik.

Bram blijft doodstil op zijn rug liggen. Voor het eerst hebben ze een hele nacht samen gehad. Niet een gestolen zoen, geen paar minuten wanneer Lin en Mieke toevallig weg waren. Een hele nacht samen. Hij weet dat het misschien wel onverstandig was, maar dat kan hem op dit moment geen donder schelen. Ze hebben heerlijk met elkaar gevreeën en de seks samen was ongelooflijk lekker, beter dan alles wat hij tot nu toe had meegemaakt. Deze gestolen nacht maakt het leven de moeite waard. Konden ze samen maar meer van dit soort nachten beleven. Dan opent ook Erik langzaam zijn ogen. Hij kijkt naar Bram, geeft hem een zoen en draait zich eveneens op zijn rug. De jongens zeggen niets, maar blijven elkaar een tijdje liefdevol aankijken.

Erik staat op en vraagt of Bram zin heeft in een ontbijt. Hij heeft geen haast, want hij heeft vandaag geen colleges en Mieke komt pas vanavond thuis. ‘Ik heb eigenlijk straks zwemtraining’, zegt Erik. ‘Maar ze kunnen vast wel zonder mij. Sinds hun beste zwemmer het team heeft verlaten, is bij een aantal teamgenoten de motivatie een stuk minder geworden. Misschien kan de trainer dan wat meer aandacht aan Jeffrey besteden’, zegt hij lachend. Bram zoent Erik op zijn mond en zegt: ‘Laten we maar hopen dat die Jeffrey hier geen verborgen camera of afluisterapparatuur heeft geplaatst, want dan zijn we mooi de sjaak.’ ‘Hij is ertoe in staat’, antwoordt Erik. ‘Breng hem maar niet op die gedachten. Misschien wordt dit scenario ooit nog werkelijkheid.’

Bram heeft Lin geappt dat hij nog wat langer bij Erik blijft. Tijdens het ontbijt zegt Bram: ‘Wat zou het heerlijk zijn om elke dag zo te kunnen beginnen.’ ‘Zeker na zo’n heerlijke nacht’, zegt Erik. ‘Maar we weten allebei dat dit onmogelijk is. Laten we maar zoveel mogelijk van dit soort kansen genieten. Fuck het systeem!’ Maar terwijl hij dit zegt, knaagt het besef dat hij niet alleen het systeem, maar ook Mieke belazert.

Na het ontbijt besluiten de jongens om te gaan gamen. Niets onschuldigers dan twee jongens die fanatiek aan het gamen zijn. Maar gaandeweg de ochtend beginnen de zorgen weer boven te komen. Hoe moet het nu verder?

Mieke weet nog helemaal van niets en Erik houdt toch ook van haar. Alleen zijn verlangen naar haar is duidelijk minder groot dan zijn verlangen naar Bram. Toch kan hij haar niet zomaar in de steek laten. Waar moet hij dan naartoe? Hij is bang dat hij als single van 22 jaar voortdurend in de gaten gehouden zal worden. Een beschuldiging dat hij homo zou zijn is snel gemaakt. Waar of niet waar maakt niet uit. Elke ontkenning slaan ze er wel uit.

Wat dat betreft is hij jaloers op Bram. Die heeft een liefdevolle vriendin die hem begrijpt, beschermt en het niet erg lijkt te vinden om hem te delen. Erik denkt niet dat Mieke er ook zo in zou staan. Mieke wil graag over een paar jaar trouwen, maar Erik denkt niet dat hij de geschikte man voor haar is. Hij weet dat Jeffrey al tijden een oogje op Mieke heeft. Maar hij gelooft haar als ze zegt dat, al was Jeffrey de laatste man op aarde, ze nog steeds niet voor hem zou kiezen.

‘Hé, opletten. Je bent er niet helemaal bij. Zo ga ik je genadeloos inmaken’, zegt Bram lachend. Hij kijkt Erik met een stralende lach aan, een lach die Erik doet smelten. Erik staat op, geeft Bram een zoen en zegt: ‘Dat wil ik dan weleens zien.’

Even later zitten de twee jongens alweer als twee uitgelaten kinderen vol overgave te gamen. De zorgen zijn voor morgen.

******************

De week is omgevlogen en de overplaatsing van Sam is een feit. Afgelopen nacht was hun laatste samen. Mocht Sam de laatste weken teder voor hem geweest zijn, deze nacht heeft hij hem als een beest gebruikt. Niet eenmaal, maar voortdurend alsof hij nog eenmaal zijn speeltje goed wilde gebruiken voordat hij hem afdankte. Zijn hele lichaam voelt gebroken en hij bloedde vanmorgen uit zijn rectum. Hij hoopt maar dat er niets gescheurd of geïnfecteerd is. Wel kreeg hij ten afscheid nog een korte kus op zijn kruin terwijl Sam hem vermaande ‘Pas een beetje op, rooie. Ik kan je helaas niet meenemen. Succes en ik hoop maar voor je dat het advocaatje je hier uitkrijgt”.

Het is avond en Alex is nu alleen in zijn cel. Na het vertrek van Sam is hij naar zijn werk gebracht. Ze hebben hem met rust gelaten. Wel lieten ze hem alleen eten. Niemand wilde hem in de buurt hebben. Dat was wel anders met Sam. Ze gingen zitten waar ze wilden. Onder de douches lieten ze hem met rust. Wel kreeg hij heel sterk het gevoel dat een groot aantal gevangenen hem voortdurend in de gaten hielden. Alsof er iets broeit.

Hij kan alleen maar hopen dat hij iemand vindt die hem net als Sam wil beschermen. Dat Sam hiervoor betaald werd, weet hij niet.

Alex moet denken aan Clara, zijn zus die het altijd voor hem opnam. Hij was met zijn rode haar de vreemde eend in de bijt. Zijn ouders en Clara hebben allemaal zwart haar.   

Als kind plaagde ze hem altijd met zijn rode haar. Ze noemde hem Worteltje en toen hij ouder werd Wortel. Maar als andere kinderen hem zo noemden om hem te pesten, werd ze woedend. Hij herinnert zich nog hoe ze op het schoolplein een jongen die hem had uitgescholden een flinke duw gaf. Die jongen was een kop groter dan zij, maar Clara liet zich niet intimideren. Alex had haar nog nooit zo kwaad gezien. Toen ze samen naar huis liepen, zei ze lachend: ‘Er is maar één iemand die jou Worteltje mag noemen, en dat ben ik.’ Als kinderen waren ze dol op elkaar. Ze konden uren met elkaar spelen. Hoe zal het nu met haar gaan? Wil ze me nog wel zien als ik vrijkom? Maar wie wil nu een homo als broer? Maar ben ik wel homo? Ik heb het nog nooit met een man gedaan. Althans niet vrijwillig.

Hij hoort een bewaker aankomen. Die stopt even voor zijn cel en controleert de deur. Even nadat de bewaker is verdwenen, hoort Alex een klik. Het lijkt erop dat de deur ontgrendeld is. Alex gaat naar de deur en merkt dat die niet op slot zit. Wat heeft dat te betekenen? Hij trekt zich met een steen in zijn maag terug op zijn brits. Iets in hem zegt dat dit niet veel goeds voorspelt.