Gezien de voorstelling Romeo en Julia van Theater Oostpool, in een regie van Char Li Chung. Het klassieke stuk van Shakespeare werd op de planken gebracht in een vernieuwende, eigentijdse enscenering, waarbij het verhaal verplaatst was naar het hedendaagse Nederland.
De kern van het conflict draait om de maatschappelijke en culturele kloof tussen twee families: die van de islamitische Romeo (Hamza Othman) en de witte Julia (Josephine Arendsen). Terwijl de spanningen en het wij-zij-denken tussen hun leefwerelden escaleren, proberen de twee jonge geliefden zich daaraan te ontworstelen.
De voorstelling combineert de klassieke thematiek met moderne elementen zoals technomuziek, een fatbike op het toneel en actuele geluidsfragmenten uit de Nederlandse politiek en media. Het toneelbeeld werd bepaald door knap geconstrueerde videoprojecties en het bed van Julia, dat regelmatig naar beneden daalde.
Goed en geloofwaardig acteerwerk van de hoofdrolspelers. Helaas gold dat niet voor alle spelers. Maar de uitstekende regie en enscenering maakten het tot een voorstelling waarin veel te genieten viel.
Aan het eind van het stuk zijn beide geliefden toch echt gestorven. Wellicht mogen ze net als Rommel en Julius uit mijn roman Dansen op de Rand met de goden meedansen, maar Julia gaat zeker niet verder leven in een musical.
Fotocredit:Foto: Bart Grietens / Theater Oostpool