Als vader vechten is
Het Nieuw Utrechts Toneel (NUT) maakte van Als vader vechten in de Paardenkathedraal een bijzondere theateravond. De voorstelling duurde anderhalf uur, maar met een driegangendiner en een gesprek na afloop over alleenstaand vaderschap was het programma toch avondvullend.
In Als vader vechten lopen twee verhalen door elkaar. Het eerste is dat van Telemachus, de zoon van Odysseus, die opgroeit terwijl zijn vader ver weg oorlog voert. Het tweede is de autobiografische zoektocht van schrijver Hendrik de Pecker naar zijn eigen vader, die fysiek wel aanwezig was, maar emotioneel niet.
Joep Hendrikx speelt Telemachus en Ellen Goemans vertolkt Penelope, de moeder van Telemachus, en later ook Circe. In een gesprek dat dertig jaar omspant, verbeelden ze Hendrik als kind, puber en volwassen man. Thema's als opgroeien met een emotioneel afwezige vader, het gemis dat dit veroorzaakt en de vraag wat vaderschap eigenlijk inhoudt, staan centraal.
Regisseur Greg Nottrot heeft de voorstelling strak vormgegeven. De acteurs spelen uitstekend, met soms prachtige, emotionele dialogen. Ook de schrijver zelf heeft een rol gekregen, als een soort regisseur achter de knoppen.
Toch bleef ik met één vraag zitten: waarom moest Odysseus erbij gehaald worden? Natuurlijk groeien zowel Telemachus als Hendrik op met een afwezige vader, maar daarmee houdt de vergelijking voor mij grotendeels op. Odysseus vertrok naar de oorlog, terwijl Hendriks vader in een rolstoel naar een zorgcentrum ging. En waar Penelope jarenlang op haar man wachtte, was Hendriks moeder druk met de opvoeding van haar zoon. En toen Telemachus met Circe trouwde, zat hij ongetwijfeld niet in een rouwproces om het verlies van zijn vader. Kortom, Homerus kost de voorstelling een halve ster, omdat ik vond dat de verwijzing naar de Griekse mythologie onvoldoende toevoegde aan het persoonlijke verhaal van Hendrik. Maar dat is dan ook mijn enige wezenlijke kritiek. Als vader vechten is een indringende, uitstekend gespeelde voorstelling waarbij ik me geen minuut heb verveeld. Ik geef ze alsnog vier sterren.
Foto: Deel flyer van het NUT