Een groter verhaal: Theater met een grote hoofdletter!

Onlangs zag ik de voorstelling Een Groter Verhaal, een theatersolo van Romana Vrede, die als verteller, cabaretier en vooral ook als zichzelf op het podium staat, in een krachtige regie van Erik Whien.
Tijdens de voorstelling wordt Romana vergezeld door een soort denkbeeldige theaterdirecteur, die ze zelf vertolkt. Deze wil het liefst alleen maar luchtige jaren 80-tributes programmeren, omdat het publiek daar zo lekker om kan lachen.

De voorstelling begint als een soort cabaret, compleet met herkenbare herinneringen en dans op jaren 80-muziek van de Eurythmics. Al snel maakt deze lichte toon plaats voor een urgent betoog over wat Romana de ‘drie K's’ noemt: kolonialisme, kapitalisme en de klimaatcrisis, die onlosmakelijk met elkaar verbonden blijken te zijn.
Aan de hand van scherpe voorbeelden toont zij hoe de historische uitbuiting van mensen, dieren en grond tijdens de slavenhandel doorwerkt in de huidige vernietiging van onze leefomgeving. Zo vertelt ze hoe de zorgvuldig aangelegde ondergrondse holen van prairiehonden moeten wijken voor boeren die het land omploegen, waarna hun nieuwe leefgebied in de woestijn wordt verwoest door bulldozers en grootschalige datacenters.
Ondersteund door bezwerende muziek en een ronddraaiende lichtinstallatie stelt de voorstelling de vraag welke verantwoordelijkheid wij dragen met de kennis die we hebben. Wegkijken in nostalgie is volgens het stuk geen optie meer.

Alles aan de voorstelling klopte: de regie, het decor, de schitterende tekst, de muziek en bovenal het sublieme spel van Romana Vrede, die mij elke minuut wist te boeien. Van de 1 uur en 45 minuten durende voorstelling heb ik dankzij haar duidelijke uitspraak geen woord gemist.

De voorstelling sluit af met een oproep tot volharding: nutteloos is niet hetzelfde als zinloos. Dat raakt direct aan de kern van mijn eigen roman Machteloos: ook wanneer de werkelijkheid schuurt, is wegkijken of niets doen geen optie.

Ik heb in tijden niet zo'n indrukwekkende theatervoorstelling gezien. Een voorstelling die eigenlijk niemand zou mogen missen.

Volgende
Volgende

Club Kid: van wilde feesten naar onverwacht vaderschap